Als de Brusselse beurs voor één soort aandelen bekend is, dan zijn het wel holdings. Maar waarin zit het verschil met ETF’s? En in welke sectoren kun je via een holding beleggen?
Holdings of investerings- of portefeuillemaatschappijen zijn bij het jonge volkje minder hip en populair dan ETF’s (Exchange Traded Funds), maar wel een volwaardig alternatief om je zuurverdiende centjes op een gespreide manier op de beurs te beleggen. Een holding investeert in andere bedrijven, maar oefent zelf meestal geen industriële activiteiten uit. Euronext Brussel telt er een twintigtal, met als bekendste namen Sofina, GBL en Ackermans & van Haaren. Maar ook op buitenlandse beurzen kun je beleggen in holdings, zoals Berkshire Hathaway van Warren Buffett.
Veel holdings worden gecontroleerd door families van industriëlen
Verschil met een ETF
Een ETF of tracker is een mandje met aandelen of obligaties, op elk moment verkoop- of aankoopbaar op de beurs. Zo’n tracker kopieert automatisch de samenstelling van een onderliggende beursindex, zoals onze BEL20 of de S&P 500 (VS). Je surft dus mee op de golven van de globale beurs, tegen lage kosten. Met een holdingaandeel beleg je strikt gezien in één aandeel op de beurs. Maar die holding investeert of participeert op zijn beurt wel in vaak tientallen of zelfs honderden niet-beursgenoteerde of beursgenoteerde bedrijven die wereldwijd actief zijn. Met zo’n portefeuille spreid je dus ook het risico van je belegging. Bovendien noteren veel participaties niet via de beurs, en kun je ze dus onmogelijk via een ETF kopen.
Lees ook | De financiële gevolgen van een echtscheiding
Dat er op de beurs van Brussel zoveel holdings op het koersenbord noteren, is historisch gegroeid. De geschiedenis is nauw verbonden met de Belgische industrialisatie in de 19de eeuw, waarbij holdings dienden om kapitaal bijeen te sprokkelen voor mijnbouw en spoorwegen. Sofina bijvoorbeeld ontstond in 1898 als Société Financière de Transports et d’Entreprises Industrielles, een investerings- en ingenieursmaatschappij die tot in Argentinië elektriciteits- en trambedrijven beheerde met het geld van vermogende Belgen.
Soorten holdings
Een mono-holding is een holding die participeert in slechts één bedrijf. Denk bijvoorbeeld aan KBC Ancora, dat het gros van de aandelen bezit in de KBC Groep. Een gediversifieerde investeringsmaatchappij daarentegen heeft verschillende participaties.
Enkele voorbeelden:
- Ackermans & van Haaren heeft een meerderheidsbelang in baggeraar DEME, maar ook in de banken Delen en Van Breda, de plantagegroep SIPEF en nog tal van andere bedrijven die wereldwijd actief zijn.
- Via het aandeel van de holding Sofina investeer je mee in internationale bedrijven die een rol spelen in digitale transformatie en gezondheidszorg, zoals ByteDance (de eigenaar van TikTok), tweedehandsplatform Vinted of luierproducent Drylock, naast tientallen andere privéfondsen.
- Via Bois Sauvage stop je een stukje van je kapitaal in pralinemerk Neuhaus en in Umicore.
Wat is het risico?
Net zoals andere aandelen zijn holdings niet risicoloos. Maar door één aandeel te kopen dat in verschillende andere bedrijven participeert, spreid je het risico. Ook goed om te weten is dat heel wat holdings gecontroleerd worden door vermogende families van industriëlen, zoals de Boëls (van Sofina), de familie Solvay (van Solvac) of de familie Frère (GBL). Omdat zij hun eigen geld zo efficiënt mogelijk willen beheren, volgen ze al de bedrijven waarin ze financieel participeren heel actief op. Zo zitten ze in de raad van bestuur, of soms in het management van de bedrijven zelf.
Je haakt dus je wagonnetje aan de trein met hun familiaal vermogen, hun jarenlang opgebouwde kennis en managementcapaciteiten. Je deelt in hun succesvol zakendoen, zonder dat je daar zelf veel moeite voor moet doen. Zo laat je de holding als het ware werken voor jouw portemonnee.
Lees ook | 5 manieren om onrechtstreeks te schenken
Rendement en kosten
Een holding koop je hoe dan ook voor de lange termijn, omdat de beheerders altijd voor duurzame groei gaan. In 2025 haalden de gediversifieerde holdings op de Brusselse beurs een mooi gemiddeld rendement van 11,3 procent, dividenden inbegrepen. Een holding rekent intern ‘beheerskosten’ aan voor het management en het runnen van de participaties. Die vind je terug als je de jaarrekening van de holding doorneemt. Maar die kosten liggen meestal veel lager dan bij een ETF of een beleggingsfonds van een bank.
Goed om te weten: nogal wat holdings noteren op de beurs met een discount. Zeg maar: een korting op de netto-actiefwaarde, de totale marktwaarde van de bedrijven waarin het participeert. Je koopt dus een aandeel waarvan de verschillende onderdelen méér waard zijn dan je ervoor betaalt.
Hoe dat kan? Omdat de holding niet genoeg communiceert over haar participaties, bijvoorbeeld. Of omdat ze te veel schulden heeft. Net zo goed kan een holding met een premie noteren, omdat beleggers de kwaliteit van de holding hoog inschatten.