De relatie van Reiner strandde na twintig jaar huwelijk. Hij deelde zijn gevoelens en ervaring met Plus.
“Dat gebeurde niet plots, maar na een proces van jarenlang zoeken, aftasten, praten en ten slotte apart wonen. Het nieuws dat mijn schoonvader en schoonzus kanker hadden, trof mijn ex-vrouw diep. Het zette haar aan het denken over haar eigen noden en over hoe ze nog zoveel mogelijk uit haar leven kon halen. Ook ons huwelijk – dat natuurlijk niet meer zo avontuurlijk was als in het begin – werd in vraag gesteld. Om te achterhalen wat ze nodig had, begon ze steeds meer apart op stap te gaan. Ik gunde haar dat. Mij interesseerde uitgaan veel minder.
De ruimte die bedoeld was om elkaar terug te vinden, veranderde langzaam in afstand. We waren geëngegaard binnen Marriage Encounter (een wereldwijd religieus programma dat koppels een weekend biedt om hun relatie en geloof te verdiepen, red.) en konden goed met elkaar praten. Uit die gesprekken bleek dat zij zich erg ongelukkig voelde en dat gevoel sijpelde ook mijn leven binnen. Dat was natuurlijk nooit de bedoeling van ons huwelijk geweest. Als een stap terugzetten haar gelukkiger kon maken, dan wilde ik die zetten. Bij haar kwam het inzicht dat we beter zouden scheiden sneller dan bij mij.
Om onze kinderen zoveel mogelijk te ontzien, beslisten we om aan birdnesting te doen: we woonden elk om beurt een week thuis. Wat begon als een tijdelijke oplossing hielden we uiteindelijk vier jaar vol. In die periode leerde zij iemand kennen op wie ze verliefd werd. Omdat de emotionele afstand tussen ons al groot was, raakte mij dat niet zo hard. Toen duidelijk werd dat onze relatie helemaal op was, zijn we gescheiden.
Voor mij waren die jaren erna bijzonder pijnlijk. Terwijl zij het geluk had gevonden met een nieuwe partner, worstelde ik met het alleen wonen. Dat was een compleet nieuwe ervaring, waar ik bovendien niet zelf voor gekozen had. Ik miste een klankbord en voelde me vaak eenzaam. Enkele jaren na de scheiding ben ik een oud lief tegengekomen, met wie ik vandaag heel gelukkig ben. Zo’n nieuwe relatie verzacht veel van de zorgen en pijn. Hoewel ik ‘goed’ gescheiden ben, blijft het voelen als falen. Het is een litteken dat je meedraagt en voor de kinderen blijft het een verlies.
Ik denk dat er bij alle koppels crisismomenten opduiken, vaak rond kantelmomenten. Sommigen vinden elkaar dan terug en bij anderen lukt dat niet. Maar als je op je trouwdag belooft voor elkaar te zorgen in goede en kwade dagen, loopt die zorg ook door als het misloopt. Zo zie ik het. Mijn ex-vrouw en ik onderhouden vandaag een soort broer-zus band. We kennen elkaar door en door, en hebben aan een half woord genoeg. Tegelijk zit net in die vertrouwdheid ook de wrijving. We ergeren ons sneller aan elkaars kleine kantjes.”
