Véronique De Kock: ‘Ik voel dat ik een kantelpunt nader’

Radio is de nieuwe liefde in het leven van Véronique De Kock en dat hoor je meteen. Ze verschijnt ook weer vaker op televisie, is een gevatte tafelspringer bij Gert Verhulst en bouwt intussen haar carrière als mode-ondernemer verder uit. Met een glimlach blikt ze terug op haar parcours en vertelt ze waarom haar kleine familie haar vaste anker blijft.

“Slaaptips”, leest ze hardop op de cover van ons laatste Plus Magazine. “Precies wat ik nodig heb. De laatste tijd ben ik elke nacht rond hetzelfde uur plots klaarwakker”, vertelt Véronique. Ze komt net uit de studio van Radio Nostalgie, waar ze met veel schwung haar dagelijkse ochtendshow presenteert aan de zijde van Sander Vandenhende. Wie niet beter weet, zou denken dat ze nooit wat anders heeft gedaan, maar eigenlijk is de radiowereld – op één programma jaren geleden na – een nieuwe biotoop voor haar.

Je staat sinds augustus achter de microfoon voor Sta op met Véronique De Kock. Hoe bevalt het je?

Toen ik het voorstel kreeg, vond ik dat meteen interessant: mensen ’s ochtends live mogen verwelkomen terwijl ze in de keuken bezig zijn of onderweg zijn naar het werk. Dat idee vond ik geweldig. We zijn toen op zoek gegaan naar een sterk team en er gewoon ingevlogen. Radio Nostalgie past ook naadloos bij mij. De zender brengt vooral muziek van de seventies tot de nillies. Helemaal de soundtrack waar mijn generatie mee is opgegroeid en nog altijd graag naar luistert. Deze ochtendshow voelt voor mij niet als werken. Twee uur lang amuseer ik me. Improviseren, plagen, lachen… Heerlijk. Ik ben nu om 5.30 uur uit de veren en dat is amper een half uur eerder dan vóór ik radio maakte. Als ochtendmens kost mij dat geen enkele moeite. De eerste uren van de dag heb ik energie te over, ’s avonds ben ik soms wat minder enthousiast (lacht).

Hoe ziet jouw ideale ochtend eruit, wanneer je niet presenteert?

Ik ben sowieso ongeveer op hetzelfde uur wakker. Uitslapen kan ik niet. Mijn hoofd staat ’s ochtends ook altijd meteen ‘aan’, als een knop die ik niet meer kan uitzetten. Dan begin ik vaak vanuit mijn bed te werken: mails beantwoorden, webshop checken, planning maken, noem maar op. Maar op een ideale ochtend zou ik dus wel eens kunnen uitslapen en vooral geen afspraken op de agenda hebben. Opstaan met het idee dat ik de hele dag in mijn pyjama kan rondhangen. Vervolgens uitgebreid ontbijten met pistolets en koffiekoeken en met mijn twee zonen of mijn ouders erbij uitgebreid babbelen over de voorbije week. Ik ben heel erg op mijn familie gericht. Niks is belangrijker dan mijn liefde voor hen. Mijn oma was enig kind, mijn mama is dat en ik ben het ook. Wij hebben dus een heel kleine familie en hangen daardoor misschien nog sterker aan elkaar. 

Je bent de laatste tijd ook te zien in tal van televisieprogramma’s. Van The Masked Singer tot De Verraders, De Rugzak, Maison Verhulst en De Tafel van Gert. Hoe kies je wat je wel of niet aanneemt?

De afgelopen jaren kreeg ik heel wat televisievoorstellen tegelijkertijd. Ik ga er alleen op in als ik het leuk en interessant vind. Ik ben gelukkig te oud geworden om iets tegen mijn zin te moeten doen. Mij hoeven ze bijvoorbeeld geen twee weken op een boot de oceaan over te sturen. Het beklimmen van de Kilimanjaro voor het programma De Rugzak stond wel op mijn bucketlist. Ik ben van nature een workaholic, voor wie werken altijd primeert. Leuke dingen voor mezelf heb ik altijd uitgesteld tot later. Toen ik de kans kreeg voor die beklimming, vroeg ik mezelf af waarom ik zo vaak mijn eigen dromen op de lange baan schoof. Uiteindelijk heb ik mijn uitstelgedrag overwonnen en toegehapt. Als een van de oudste deelnemers heb ik fysiek veel meer afgezien dan die jonge garde van twintigers. Toen had ik spijt dat ik dat niet vroeger had ondernomen. Een les, letterlijk op hoog niveau.

Dat uitstelgedrag heb ik wel met meer dingen. Stilaan begin ik te beseffen dat alles uitstellen naar later geen goed idee is. Ik ben bijna 50: wanneer is dan dat later? Ga ik nog alles kunnen doen wat ik graag wil? Ik voel dat ik een kantelpunt nader. Bij heel wat vriendinnen merk ik hetzelfde op. Ook zij zijn het beu om te wachten en maken nu bijvoorbeeld toch die verre droomreizen waar.

Wat stel je niet meer uit?

Met mijn jongste zoon Maximilien plan ik nu regelmatig een korte citytrip, waarbij hij de bestemming mag kiezen. Wij genieten daar allebei enorm van. Ook aan mijn oudste zoon Sébastien heb ik nu een reis voor ons twee als verjaardagscadeau gegeven. Zo’n ervaring is veel meer waard dan materiële zaken. Bovendien ben ik een echte bourgondiër. Zelf koken vind ik een noodzakelijk kwaad, maar lekker eten met een glaasje erbij vind ik top. Samen reizen creëert ook een andere band. Met Sébastien heb ik voor het programma Ver van Huis door heel Europa gelift, van Finland naar België, en daar heeft hij vandaag nog geweldige herinneringen aan.

Hou je van de afwisseling van je verschillende jobs?

Het is dubbel. Het bezorgt me enerzijds stress, omdat ik continu met deadlines zit. Ik ben zeven op zeven met mijn werk bezig, op een of andere manier. Door mijn eigen modezaak ben ik ook verantwoordelijk voor een heel team medewerkers. Tegelijk leef ik heel erg op dankzij die adrenaline. Ik hou wel van die piekmomenten waarop je moet presteren, al hoeft het ook niet te pittig te worden. En als de televisievoorstellen morgen stoppen, is dat prima. Ik heb al meerdere jobs waar ik mijn energie in kwijt kan.

Ook als influencer ben je heel actief.

Doordat ik tot de oudere influencers behoor, bereik ik een andere doelgroep. Ik waak daarbij heel erg over mijn geloofwaardigheid. Zo promoot ik uitsluitend producten die ik zelf gebruik en waar ik dus volledig achter sta. Als iets mij niet bevalt, doe ik het gewoon niet. Natuurlijk krijg ik ook wel eens negatieve reacties of internettrollen over mij heen. Zo’n gemene commentaren glijden volledig van mij af. Dat zijn immers mensen die mij totaal niet kennen. Vroeger had ik het daar moeilijker mee, maar ik ben daarin gehard. Opmerkingen van kennissen of vrienden? Die komen wel binnen.  

Je man heeft ook een eigen zaak. Hoe organiseren jullie twee drukke carrières onder één dak?

Wij gunnen elkaar heel veel. Hij remt mij niet af en ik hem niet als er mooie nieuwe voorstellen komen. Integendeel. We supporteren heel erg voor elkaar. Soms zien we elkaar effectief enkele dagen niet, maar dat is geen probleem. Afspraken maken hoeft zelfs niet. Dat valt allemaal nogal vanzelf in de plooi. Omdat we al lang samen zijn, kennen we elkaar door en door. Ik heb hem van bij de start van onze relatie gezegd dat zijn job altijd voorgaat. Hij heeft zijn zaak (Hupple, producent van snacks voor honden en katten, red.) zelf gesticht en laten groeien. Dat is als zijn kindje waar hij alles voor doet. Ik heb ook een man nodig die even ambitieus is als ik. Voldoende tijd nemen voor ons twee lukt niet altijd. Ik vrees dat dat ook nog op die verlanglijst voor later staat.

Welke rol speelt gezondheid in je leven?

Fysiek merk ik, zoals iedereen, dat ik ouder word. Sinds de perimenopauze heb ik af te rekenen met onderbroken nachten. Enkele jaren terug hield ik aan een ongeval een whiplash en een dubbele hernia over. Daar zal ik de rest van mijn leven wel hinder van blijven ondervinden. Door veel te sporten kan ik dat goed aanpakken. Voor ik bij de radio startte, deed ik bijna elke ochtend pilates en daar voelde ik mij ongelooflijk goed bij. Mijn lichaam was steviger en ook mentaal gaf dat een boost. De voorbije maanden heb ik bijna niet meer kunnen trainen en dat verschil is zó merkbaar! Ik ben dan ook van plan om opnieuw pilates in te passen in mijn schema.

Ik probeer ook mijn mama te motiveren om wat meer te bewegen. Zij kampt met een te hoge cholesterol, maar ze wuift mijn advies weg. Dat vind ik jammer, omdat je via beweging toch heel wat in handen hebt om je gezondheid op peil te houden. Mijn ouders wonen sinds enkele jaren in Spanje. Ik zie hen niet zo vaak, maar we facetimen gelukkig elke dag. Mijn vader is mijn trouwste fan en die stuurt elke ochtend, zonder fout, een foto van de zonsopgang terwijl ze naar mijn radioshow luisteren. 

Waar ben je het meest dankbaar voor?

Voor de opvoeding die ik meekreeg. Toen ik op mijn 18de Miss België werd, zat ik nog in het laatste middelbaar. Ik was heel verlegen, zelfs bedeesd. ’s Ochtends droeg ik een uniform en ’s avonds stond ik in een galajurk ergens te presenteren. Het contrast kon niet groter zijn. Mijn ouders vergezelden mij toen naar alle mogelijke opdrachten om zeker te zijn dat ik niet in een louche milieu terechtkwam. Zo zorgden ze voor een prima buffer en daar ben ik hen dankbaar voor.

Ik heb geen spijt van de keuzes die ik maakte, maar ik zou het heel leuk vinden om dat hele traject over te doen met de kennis die ik intussen heb opgedaan. Dan zou ik veel mondiger zijn. In mijn beginperiode kreeg ik soms zaken opgelegd, omdat die zogezegd bij het imago van de zender pasten. Als omroepster bij het toenmalige Kanaal 2 moest het bijvoorbeeld allemaal heel sexy zijn, met diep uitgesneden topjes. Daardoor werd er ook op mij zo’n imago geplakt, dat lang is blijven hangen. Met de kennis van vandaag zou ik dat hebben geweigerd. Maar ik heb uit al die ervaringen wel ontzettend veel geleerd.